Showing posts with label Kannada article. Show all posts
Showing posts with label Kannada article. Show all posts

Jan 31, 2026

ಶಿವಶರಣರ ಐಕ್ಯಸ್ಥಳಗಳ ನಕ್ಷೆ

ಶಿವಶರಣರ ತತ್ವ - ಶಿವನಿಗೆ ಶರಣಾಗತಿ, ಆಂತರಿಕ-ಪರಿಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಸರಳ ಜೀವನ.

ಡೋಹರ ಕಕ್ಕಯ್ಯ, ಗಂಗಾಂಬಿಕೆ | ಬಸವೇಶ್ವರ | ಚನ್ನಬಸವೇಶ್ವರ, ನೀಲಾಂಬಿಕೆ 

ಅಕ್ಕ ಮಹಾದೇವಿ, ಅಲ್ಲಮ ಪ್ರಭು ಮತ್ತು ಬಸವಣ್ಣರಂತಹ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಶಿವಶರಣರು ನಡೆಸಿದ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದ ಶಿವಶರಣ ಕ್ರಾಂತಿಯು ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಾನತೆ, ಜಾತಿರಹಿತ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ವಚನಗಳು ಶಿವಶರಣರು ರಚಿಸಿದ ಸರಳ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಾವ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ಶಿವಶರಣ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಬಿಜ್ಜಳನ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿ ಕಲ್ಯಾಣ, ಇಂದಿನ ಬೀದರ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬಸವ ಕಲ್ಯಾಣ. 

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಾಂತಿಯೂ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶಿವಶರಣರು ಸಹ ಪ್ರಬಲ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯ ನಾಯಕರ ಕೋಪವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು, ಇದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಾಜನು ಕ್ರಾಂತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಬಿಜ್ಜಳನ ಹತ್ಯೆಯ ನಂತರ ಸಂಘರ್ಷ ಸ್ಫೋಟಗೊಂಡಿತು. ಶಿವಶರಣರನ್ನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲಾಯಿತು, ಸೈನ್ಯವು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿತು, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಓಡಿಹೋದರು, ಹೆಚ್ಚಿನವರು ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಶಿವಶರಣರು ಶಾಂತಿಯುತರಾಗಿದ್ದರೂ ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಹೋರಾಟಗಾರರಾಗಿದ್ದರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟರು.  ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು, ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಶಿವಶರಣರ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು  ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟರು. ಅವರ ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಳಗಳು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಾಗಿವೆ. ಶಿವಶರಣರ ಕೊಡುಗೆಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆಯಲು, ಇಂದಿಗೂ ಜನರು ಶಿವಶರಣರ ಐಕ್ಯಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಐಕ್ಯಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಈ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೊಸ ಮಾಹಿತಿ ದೊರಕಿದಾಗ ಈ ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಐಕ್ಯಸ್ಥಳದ ಬಗ್ಗೆ ಓದುಗರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಟಿಪ್ಪಣಿ  ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ವಿನಂತಿ. ನಿಮ್ಮ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನಕ್ಷೆಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

.........

Jun 22, 2024

ಧಾರವಾಡ-ಕಿತ್ತೂರು-ಧಾರವಾಡ ಸೈಕಲ್ ಸವಾರಿ

ಈ ಲೇಖನವು ಮೂಲತಃ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಲೈಫ್ ಅಟ್ ಧಾರವಾಡ ಬ್ಲಾಗ್ನಲ್ಲಿ- Dharwad-Kittur-Dharwad bicycle ride -ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ನಾನು ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮರುಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅನುವಾದಿಸಲು ಗೂಗಲ್ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಾಳ ಸಹಾಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಮಾರ್ಚ್ 2021ರಿಂದ ಸೈಕಲ್ ತುಳಿಯುವುದು ಶುರುವಾದಾಗಿಂದಲೂ ಇದೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಾವು 10+ ಕಿಮೀ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಅದು ಕ್ರಮೇಣ 20+ ಮತ್ತು 30+ ಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಕೆಲವು ಬಾರಿ ನಾವು 40 ಮತ್ತು 50 ಕಿಮೀ ಸವಾರಿಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಸವಾರಿಗಳಲ್ಲಿನ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವೆಂದರೆ ನಾವು ಎಷ್ಟು ತಡೆರಹಿತವಾಗಿ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು. 20+ ಕಿಮೀ ತಡೆರಹಿತ ಸವಾರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ನಮಗೆ ಹಲವಾರು ತಿಂಗಳುಗಳು ಬೇಕಾಯಿತು. ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ 27 ಕಿಮೀ ನಾವು ತಡೆರಹಿತ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 31 ರಂದು ನಾನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ, ನಿಲ್ಲಿಸದೆ 55 ಕಿ.ಮೀ. ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ವರ್ಷವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ಇದು ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದೆ.

ಹವ್ಯಾಸವನ್ನು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿಡಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಪುಟ್ಟ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವಾಗ, ನಾವು ಕಿತ್ತೂರಿಗೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡ ಬೇಕೆಂದು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಎರಡು ಬೈಸಿಕಲ್‌ಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಹೆಡ್‌ಲೈಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಟೈಲ್ ಲ್ಯಾಂಪ್‌ಗಳಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಸವಾರಿಯನ್ನು ಮುಂದೂಡಲು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ. ಸುರಕ್ಷಿತ ಸವಾರಿಗಾಗಿ ಸರಿಯಾದ ದೀಪಗಳ ಅಗತ್ಯ, ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಆಯ್ಕೆಗಳಿಂದ ನಾನು ದೀಪಗಳನ್ನು  ಖರೀದಿ ಮಾಡಲು ಆಗಲಿಲ್ಲಾ. ಹತ್ತಿರದ ಸವಾರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಪುನರ್ಭರ್ತಿ ಮಾಡಬಹುದಾದ ದೀಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ,  ಆದರೆ ಆ ದೀಪ  ಬೈಸಿಕಲ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗಿಲ್ಲಾ, ಅದನ್ನು ಬೈಸಿಕಲ್‌ಗೆ ಜೋಡಿಸುವುದು ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಅದನ್ನು ರಬ್ಬರ್-ಬ್ಯಾಂಡ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದ್ದೆನು. ಬೈಸಿಕಲ್ ತೆಗ್ಗು ದಿಣ್ಣೆ ಇಳಿದು ಹತ್ತಿದರೆ ದೀಪದ ಬೆಳಕು ದಿಕ್ಕುಗೆಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಫೆಬ್ರವರಿ 19, 2022
ಅಂದು ಸಂಜೆ ಊಟ  ಮಾಡುವಾಗ ಕಿತ್ತೂರಿಗೆ  ಹೋಗಿಬರುವ ಮೌನ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದೆ. ಹೆಡ್‌ಲ್ಯಾಂಪ್ ಮತ್ತು ಟೈಲ್ ಲ್ಯಾಂಪ್, ಟೈರ್ ಇನ್‌ಫ್ಲೇಟರ್, ಪಂಕ್ಚರ್ ರಿಪೇರಿ ಕಿಟ್, ಬಿಸ್ಕೆಟ್‌ಗಳನ್ನು ಬ್ಯಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಅಲಾರಾಂ ಇಟ್ಟು ಬೇಗ ಮಲಗಲು ಹೋದೆ.

ಫೆಬ್ರವರಿ 20, 2022
ಅಲಾರಾಂ ಹೊಡೆದ ಕೂಡಲೇ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಬೇಗನೆ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿ, ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ, ನನ್ನ ಚೀಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಬಹುದು ಎಂದು ಪುಷ್ಪಾಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು ನಾನು ನನ್ನ ಕಠಾರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ, ಅದು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದೆ, ಈ ಸವಾರಿಗೆ ಅದೂ ಬರಲಿ. 3-45 ಕ್ಕೆ ನಾನು ಗೇಟ್‌ನ ಹೊರಗೆ ಇದ್ದೆ, ನನ್ನ ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಜಿಯೋಪೊಕ್ಸಾ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ನಲ್ಲಿ ಟ್ರಾಕಿಂಗ್ ಆರಂಭಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಸವಾರಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.

ಎಂದಿನಂತೆ ಸುತ್ತಿ ಬಳಸಿ ಹೋಗುವ ಬದಲಾಗಿ ನೇರವಾಗಿ ಬೆಳಗಾವಿ ರಸ್ತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ತಂಪಾಗಿದ್ದರೂ ನಾನು 5 ಕಿಮೀ ಕ್ರಮಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆವರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಬಳಿ ಗಾಳಿಯು ತಂಪಾಗಿತ್ತು. ಬೈಪಾಸ್ ಟೋಲ್ ಗೇಟ್ ಬಳಿ ಒಬ್ಬ ಟ್ರಕ್ ಡ್ರೈವರ್ ನನ್ನತ್ತ ಕೈ ಮಾಡಿದನು, ಅವನು ಬೇಲೂರು ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿಯಲ್ ಏರಿಯಾಗೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದನು.  ಈ ಹೆದ್ದಾರಿ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿಯಲ್ ಏರಿಯಾಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು  ಹೇಳಿದೆ. ಅವನು ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ನನಗೆ ಮದ್ಯದ ವಾಸನೆ ಬಂದಿತು. ಹುಷಾರಾಗಿ ಓಡಿಸಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಹೂ ಅಣ್ಣಾ ಅಂದಾ. ನೈಸ್ ಫೆಲೋ ಅವನು. ನಾನು ನನ್ನ ಸವಾರಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ, ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ, ಅದೇ ಟ್ರಕ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಾದುಹೋಯಿತು, ಡ್ರೈವರ್ ಒಂದು ಬಾರಿ ಹಾರ್ನ್ ಮಾಡಿದಾ, ನಾನು ಕೈ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದೆ ..ನೀವು ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಬಸ್ಸುಗಳು, ಟ್ರಕ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರುಗಳ ಮಿಶ್ರಣದ ಸಂಚಾರ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ರಂಬಲ್ ಸ್ಟ್ರಿಪ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಓಡಿದಾಗಲೂ ಹೆಡ್‌ಲ್ಯಾಂಪ್ ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಕೋಟೂರು ಕ್ರಾಸ್ ಮತ್ತು ವೆಂಕ್ಟಪುರ ನಡುವಿನ ಸರ್ವೀಸ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಳಸೇತುವೆವರೆಗಿನ ರಸ್ತೆ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಪುಷ್ಪಾ ಮತ್ತು ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು, ಅದು 50 ಕಿಮೀ ಸವಾರಿ. ಕೆಳಸೇತುವೆಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿರುವ ರಸ್ತೆ. ಈ ಹಂತದಿಂದ ಗುಡ್ಡ ಕೊರೆದು ರಸ್ತೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ತುಂಬಾ ಏರು ಹಾಗೂ ಇಳಿಜಾರನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಹವಾಮಾನವು ಹೆಚ್ಚು ತಂಪಾಗಿತ್ತು. ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿಯಾಗಿ ಅಂದರೆ ರಸ್ತೆಯ ಅಂಚು ಮತ್ತು ಬದಿಯ ಮಾರ್ಕರ್ ನಡುವೆ ಇರುವ ಜಲ್ಲಿಕಲ್ಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ತುಂಬಾ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟವು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 6 ಗಂಟೆಗೆ ಕಿತ್ತೂರು ತಲುಪುವುದು ನನ್ನ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ತಡೆರಹಿತ ಸವಾರಿ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ, ಒಂದೇ ವೇಗವನ್ನು ತಲೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆಯಾಸ ಕಡಿಮೆ ಆಗುವಂತೆ ನನ್ನ ಸವಾರಿ ಮುಂದುವರೆಯಿತು.

ಬೋಗೂರ್ ಕ್ರಾಸ್ ನಂತರ, ಮತ್ತೆ ಗುಡ್ಡದ ಏರಿಳಿತಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಮಯ ಬಂತು. ಈ ಏರಿಳಿತಗಳು ಬೆರೆದವುಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿದಾಗಿದ್ದವು. ನನ್ನ ಸೈಕಲ್ ಗೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಹೆಡ್ಲಾಂಪ್ ನಂಗೆ ಮುಂದೆ ಬರುವ ಸವಾಲಿನ ಸೂಚನೆ ಕೊಡುತ್ತ ಸೈಕಲ್ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ ಮೇಲೆ ಚಳಿಗೆ ನಡಗುತ್ತ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಈ ಎಲ್ಲ ಸವಾಲುಗಳ, ಏರಿಳಿತಗಳ, ಮನಸಿನ ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಕೊನೆಗೂ ಕಿತ್ತೂರಿನ ತಿರುವು ಬಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ರಾಂಪ್ ಇಳಿದು ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ರಾಣಿ ಚೆನ್ನಮ್ಮನ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಬೆಳಗ್ಗೆ 5-45 ಆಗಿತ್ತು.

ಮತ್ತೊಂದು ದಾಖಲೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಸೈಕಲ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಂದು ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ. ನಂತರ ಕೋಟೆಯ ಗೇಟ್ ಕಡೆ ನನ್ನ ಸವಾರಿ ಹೊಂಟಿತು, ಮತ್ತೆರಡು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು  ಮತ್ತು ಎರಡು ಗುಟುಕು ನೀರು ಕುಡಿದು, ಟೈಲ್ ಲ್ಯಾಂಪ್ ಅನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಮರಳಿ ರಾಣಿ ಚೆನ್ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದೆ.  

ಕಮಾನಿನ ನೋಟವು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು, ಆದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮುನ್ನಡೆದೆ.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 6-02 ಗಂಟೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಪ್ರಯಾಣ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ನಾನು ಸರ್ವೀಸ್ ರಸ್ತೆ ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಹೆದ್ದಾರಿಗೆ ಹೋದೆ. ಇನ್ನೂ ಕತ್ತಲಿತ್ತು, ಹೆಡ್‌ಲೈಟ್ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ ಹೊರಟೆ. ದೀರ್ಘವಾದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ, ಗಂಟೆಗೆ 40 ಕಿಮೀ ವೇಗದಲ್ಲಿ, ಹೆದ್ದಾರಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಜಲ್ಲಿಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಗಾಲಿಗಳು ಉರುಳುವಾಗ ಸೈಕಲ್ ನಿಯಂತ್ರಣ ತಪ್ಪುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು. ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕುವ ಯೋಚನೇನೂ ಮಾಡಬಾರದು. ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿ ಒಳಗಿನ ಲೆನಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬ್ರೇಕ್ ಹಚ್ಚಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾದನಂತರ ಮತ್ತೆ ಬೈಕ್ ಲೆನಿಗೆ ಬಂದೆ. ನಾನು ಎಂದೂ ಎದರಿಸದಿರುವ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನುಇಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ಬೈಕನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಹೊಸ ರೀತಿಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಶಿಗ್ನಳ್ಳಿ ಕ್ರಾಸ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಅನ್ನಿಸಿತು.  ಸರಕಾರಿ ಬಸ್ ನಿಲುಗಡೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಎರೆಡು ಮೂರು ನಿಮಿಷ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಮೂರು ಗುಟುಕು ನೀರು ಕುಡಿದೆ. ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು. ಆಗತಾನೆ ಬೆಳಕಾಗಿತ್ತು, ಸೂರ್ಯದೇವ ಇನ್ನು ಇಬ್ಬನಿಯ ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ. ಹವಾಮಾನ ಇನ್ನೂ ತಂಪಾಗಿತ್ತು. 19 ಕಿ.ಮೀ ಬಾಕಿ ಇತ್ತು.

ನಾನು ಕೋಟೂರ್ ಕ್ರಾಸ್‌ನಿಂದ ಹಾದುಹೋದಾಗ, ಸೂರ್ಯ ಇಬ್ಬನಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು. ಅಧ್ಬುತವಾದ ದೃಶ್ಯ ಅದಾಗಿತ್ತು.

ಕರ್ನಾಟಕ ಹೈಕೋರ್ಟ್ - ಧಾರವಾಡ ಪೀಠದ ಹತ್ತಿರ ಹೆದ್ದಾರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸೇವಾ ರಸ್ತೆಗೆ ಹೋಗುವ ವಿಚಾರ ಬಂತು ಆದರೆ ಆ ಚಿಕ್ಕ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಗುದ್ದಾಡುವುದು ಬೇಡವೆಂದು ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಮುಂದುವರೆದೆ. ಹೆದ್ದಾರಿಯು ಹೆಚ್ಚು ಸುರಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ವೇಗವಾಗಿ  ಸಾಗಬಹುದು. ಧಾರವಾಡ ಬಸ್-ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಹತ್ತಿರ ಸತತ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಗದ್ದಲವಿರುದು ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ಪೆಪ್ಸಿ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ಕ್ರಾಸಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಳಗಿನ ರಸ್ತೆ ಹಿಡಿದೆ. ಪೊಲೀಸ್ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಮೈದಾನದ ಹತ್ತಿರ ಕಾಲುಗಳು ಹಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಮೈದಾನದ ಅಂಚಿನ ಬಳಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ. ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಜನಜಂಗುಳಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನೀರು ಕುಡಿದೆ.

ಲೈನ್ ಬಜಾರ್ ಹನುಮಂತ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮನೆಯ ಕಡೆ ಬಂದೆ. ನಮ್ಮ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಗೇಟಿನ ಮುಂದೆ ಝಿಯೋಪೋಕ್ಸಾ ನೋಡಿದಾಗ 8-09 ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು. 4 ಗಂಟೆ 4 ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ 71 ಕಿ.ಮೀ! ಈ ರೈಡ್‌ನ ಸರಾಸರಿ ವೇಗವು 17.5 kmphಗೆ ಬಂದಿತು.

ಪುಷ್ಪಾ ಮತ್ತು ನಾನು ಬಿಸಿ ಚಹಾ-ಪಾರ್ಲೆಜಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಾ ಸವಾರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದೆವು. ನಾನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೊಸ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಪುಷ್ಪಾ ಅಸೂಯೆ ಪಟ್ಟಳು ...ಹಿ ಹಿ ಹೀ.

.........

May 22, 2021

ಉಚ್ಚಂಗಿದುರ್ಗ

ಈ ಲೇಖನವು ಆಗಸ್ಟ್ 24, 2013 ರಂದು ಪ್ರಕಟವಾದ ಮೂಲದ ಅನುವಾದಿತ ಆವೃತ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
ಉಚ್ಚಂಗಿದುರ್ಗ ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು, ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹರಪನಹಳ್ಳಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ  ದಾವಣಗೆರೆಯ ಈಶಾನ್ಯಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 22 ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವುದು ಉಚ್ಚಂಗಿದುರ್ಗ. ವಿಕಿಮ್ಯಾಪಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುವಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಎರೆಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸುತ್ತು ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕಂಡೆನು, ಅವೆರಡು ಒಂದು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರ ಇದ್ದವು.  ಇದು ಒಂದು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಒಂದೇ ಕೋಟೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದೆ. ಉಚಂಗಿದುರ್ಗವು ಉಚಂಗಮ್ಮ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆಸಕ್ತಿ ಕೋಟೆಯ ಇತಿಹಾಸ.. ಈ ದೇವಸ್ತನವು ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿದೆ. ದೇವಾಲಯದ ದೇವತೆಯನ್ನು ಉತ್ತಂಗಿ ದುರ್ಗಾ ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಉಚುಂಗಿ ಬೆಟ್ಟ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಮಾರ್ಚ್ 6, 2013
ದೊಡ್ಡ ಬಾತಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀ ರೇವನಸಿದ್ದೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಮುಂಜಾನೆ ಉಪಹಾರ ಮಾಡಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪುನರಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ದಾವಣಗೆರೆಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮೂಲಕ ಹೋಗಿ ನಾವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ; ಬದಲಾಗಿ ನಾವು ಹೊಸ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದವರೆಗೆ ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಯ ಮೂಲಕ ಹೋಗಿ ನಂತರ ಉಚ್ಚಂಗಿದುರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಬಹುದಿತ್ತು. ದಾವಣಗೆರೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಸುಗಮವಾಗಿತ್ತು.  ಉಚ್ಚಂಡಿದುರ್ಗ ಇನ್ನು ಹತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಇರುವಾಗ ಬೆಟ್ಟ ಕಂಡಿತು. ದಾವಣಗೆರೆಯಿಂದ ಹೋಗುವಾಗ ನಾವು ಬೆಟ್ಟದ ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ ಆದರೆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೋಗುವ ರಸ್ತೆ ಪೂರ್ವ ಮುಖದಲ್ಲಿದೆ.

ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ರಸ್ತೆ ಸುಮಾರು 800 ಮೀ ಉದ್ದವಿದೆ. ರಸ್ತೆಯು ಬೆಟ್ಟದ ಪೂರ್ವ ಮುಖದಲ್ಲಿರುವ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲನ ತನಕ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ವಾಹನಗಳನ್ನ ಇಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸು, ಇಲ್ಲಿಂದ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು.
ನಾವು ಬೆಟ್ಟದ ನಡುವಿನಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದು ಒಳಗಿನ ಕೋಟೆ. ಈ ಕೋಟೆಗೆ ಹಲವಾರು ಸುತ್ತುಗಳಿವೆಯಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. 

ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಉತ್ತಮ ನೋಟವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಾವು ಇತರ ಶಿಖರವನ್ನು ಏರುತ್ತೇವೆ. ಈ ಬೇಟಕ್ಕೆ ಎರೆಡು ಶಿಖರಗಳಿವೆ, ಎದುರಿಗೆ ಕಾಣುವುದು ಒಂದು ಶಿಖರ, ಮತ್ತೊಂದು ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಇದೆ. ಹಿಂದಿರುವ ಶಿಖರವು ಚಿಕ್ಕದು, ಅದನ್ನು ಏರಿದಿವು.  ಕೆಳಗಿನ ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನೀವು ಮೂರು ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದು.

ಇದು ಬೆಟ್ಟದ ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖ ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲಿರುವ ಕೋಟೆಯ ಅವಶೇಷಗಳು.

ಇದು ದಕ್ಷಿಣ ಕಡೆಯ ನೋಟ; ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಕೋಟೆ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಆ ಕೋಟೆ ಉಚಂಗಿದುರ್ಗದ ಒಂದು ಭಾಗವೇ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನುಮಾನ ಬಂತು. ಕೆಳಗಿನ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಗೋರಿಗಳು, ಗ್ರಾನೈಟ್ ಚಪ್ಪಡಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸರಳ ಗೋರಿಗಳು ಇದ್ದವು ಆದರೆ ಅದು ಪ್ರಾಚೀನವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಕೆಳಗಿಳಿಯುವ ಸಾಹಸ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಇದು ಇನ್ನೊಂದು ಶಿಖರ, ಆ ಗೋಪುರದವರೆಗೆ ಗೋಡೆಯು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಗೋಪುರದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಉಚಂಗಿದುರ್ಗ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು, ಬೆಟ್ಟವು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಬಯಲು ಪ್ರದೇಶಗಳ ನೋಟವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಬಹುಶಃ ಇದು ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತೆರಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು.

ಎರಡನೆಯ ಶಿಖರವು ಮೊದಲ ಶಿಖರದ ಸ್ಪಷ್ಟ ನೋಟವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ವಾಚ್ ಟವರ್ ಆಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಕೋಟೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ.

ಅದು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಉಚಂಗಮ್ಮ ದೇವಸ್ಥಾನ. ದುಃಖಕರವೆಂದರೆ ರಚನೆಯು ಆಧುನಿಕವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಹಲವು ವಿಸ್ತರಣೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಳಗಿನ ಕೋಟೆಯ ಗೋಪುರವಿದೆ.

ಅವಲೋಕನವನ್ನು ನೋಡಿದ ನಾವು ಶಿಖರವನ್ನು ಇಳಿದು ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಕಡೆ ಬಂದು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕಡೆ ಹೊರಟೆವು. ಪ್ರಾಚೀನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ನಮ್ಮ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕೋಟೆಯ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ನಿಗಾವಹಿಸಿ ಕಾಪಾಡಲಾಗಿದೆ, ಈ ಪ್ರಯತ್ನ  ಮಾಡಿದ ಜನರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಇಲ್ಲಿಯ ಬುರುಜುಗಳು ಚೌಕಾಕಾರವಾಗಿದ್ದು, ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಬುರುಜುಗಳು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಈ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲ ಮೂಲಕ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆಂದರೆ, ಯಾತ್ರಾರ್ಥಿಗಳು ಬಾಳೆಯ ಹಣ್ಣನ್ನು ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಿನ ಎರಡು ಕಡೆಗೆ ಹಚ್ಚಿ ತಿಕ್ಕಿರುವದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಕಲೆಗಳಾಗಿರುವದು. ಇದು ಇಲ್ಲಿಯ ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವದು ಮುಂದಿನ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು. ಈ ಬೆಟ್ಟವು ಶುಷ್ಕ ಮತ್ತು ಬಂಜರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಇದು ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಬರಗಾಲದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ.

ಬೃಹದಾಕಾರದ ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್. ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರಿಗೆ ಇದು ಪ್ರಮುಖ ಜಲ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಮೊದಲೂ ಕೂಡ ಕೋಟೆಯ ಜನರಿಗೆ ಇದೆ ನೀರಿನ ಮೂಲವಾಗಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ವರ್ಷವಿಡೀ ನೀರಿಗೇನು ಕೊರತೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ನಾವು ವಿರಳವಾದ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ ಕಂಡೆವು; ಕತ್ತೆಗಳ ಗುಂಪು, ದುಃಖದ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಮೇಯಲು ಏನು ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ. ಬಹುಶ ಇವು ಅಗಸರ ಕತ್ತೆಗಳಿರಬೇಕು. ನಾವು ಕೋಟೆಯ ತುದಿ ತಲುಪಿದೆವು. ಎಡಗಡೆ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕೋಟೆಯಿದೆ. ಈ ಕೋಟೆಯು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಬುರುಜುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಕಟ್ಟಡ ಚೌಕಾಕಾರದ ಬುರುಜುಗಳಿಗಿಂತ ಹಳೆಯದು. ನನಗನಿಸಿದಂತೆ ಇದು ವಿಜಯನಗರ ಕಾಲದ್ದಾಗಿರಬಹುದು.

ಈ ಹಳೆಯ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ದಾಟಿ ಒಳನಡೆದರೆ, ಹೊಸ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಇದು ಕೆಲವು ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಡಳಿತಗಾರರ ಸೇರ್ಪಡೆಯಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯದ ಒಂದು ಭಾಗವು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ಹಾದಿಯು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿದೆ, ಆ ತೆಳ್ಳಗೆ ಕಾಣುವ ಲೋಹೀಯ ಕಮಾನು ಅಡಿಯಲ್ಲಿ.

ಎರಡು ಕೋಟೆಗಳ ಮಧ್ಯ ಈ ವಿಗ್ರಹವಿತ್ತು. ಕೋಟೆಯ ನಿವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ನನಗೆ ಹೇಳುವವರೆಗೂ ಅದು ಆಂಜನೇಯನ ಮೂರ್ತಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಊಹಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಂಜನೇಯನು ತನ್ನ ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಸಂಜೀವಿನಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ವಾರ್ಷಿಕ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಜಾತ್ರೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ಥಳವು ಜನಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿರುತ್ತದೆ.

ನಾವು ಒಳಗಿನ ಕೋಟೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಹೋಗುವಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ನೋಡಿದೆವು, ಸಣ್ಣ ಮನೆಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ತುಂಬಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾಲವಾಡಿ ಕೂಡ ಇದೆ! ನಾವು ಬಾಲವಾಡಿಯ ಹಿಂದೆ ನಡೆದು ಹೋದೆವು, ಮಕ್ಕಳು ಟೀಚರ್ ಹಾಡಿದಂತೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೋಟೆಯ ಒಳಭಾಗವು ಕೇವಲ ತೆರೆದ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ, ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಿವಲಿಂಗು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ಚೆಂಡುಗಳ ಗುಂಪಿನೊಂದಿದೆ. ಕಲ್ಲಿನ ಚಂಡುಗಳು ಸುಮಾರು ೧೫ ಕೆಜಿ ತೂಕವಿದ್ದವು.

ಅದು ದೇವಾಲಯ; ತುಂಬಾ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಮತ್ತು ಕಳಪೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ನಿರಾಶಾದಾಯಕವಾಗಿದೆ :-( ಜನರು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸರಳತೆಯಿಂದ ನೋಡಲು ಕಲಿಯಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ .. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಂತೆ.

ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದೊಳಗೆ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಜಾತ್ರೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನೆಲವು ಎಣ್ಣೆಯುಕ್ತವಾಗಿತ್ತು. ನೋಡಿದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಅಷ್ಟು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಡುವದಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹೇಗಾದರಾಗಲಿ , ನಾವು ದೇವಿಯ ಉತ್ತಮ ದರ್ಶನ ಪಡೆದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು, ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಬಯಲು ಪ್ರದೇಶಗಳ ನೋಟವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದೆವು.

ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ನಾವು ಹೊರಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು, ಅಲ್ಲದೆ ನಾವಿನ್ನು ಮುಂದೆ ಮೂರು ಕೋಟೆಗಳನ್ನು -  ಕರಡಿದುರ್ಗ, ಉಚ್ಚನ್ಯಾಗಿಪುರ ಮತ್ತು ಕಣಕುಪ್ಪೆ - ನೋಡುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಕರಡಿದುರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಬನ್ನು ನಡೆಸಲು ಹೇಳಿದೆವು.

ಉಚಂಗಿಪುರದಿಂದ ಕಾಣುವ ಉಚಂಗಿದುರ್ಗ ಬೆಟ್ಟದ ದೃಶ್ಯ 

.........

Jan 2, 2021

ಶಿವಶರಣರ ಕಲ್ಯಾಣದಿಂದ ಉಳವಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ

ಇಟಗಿ ಗ್ರಾಮದ ಶ್ರೀ ಎಸ್ ಎಸ್ ಹಿರೇಮಠ್ ಅವರ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳ ಸರಣಿಯಿಂದ ಹೇಳಲಾದ ಕಲ್ಯಾಣದಿಂದ ಉಳವಿಗೆ ಶಿವಶರಣರು ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದ ಕಥೆ ಇದು. ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ವಿನಾಶದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಶರಣರ  ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಈ ಸರಣಿಯನ್ನು ಉಳವಿ ಚನ್ನಬಸವೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅಂತರ ಜಾತಿಯ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾದ ಹರಳಯ್ಯ ಮಧುವರಸರ ಎಳಹೋಟ ಜಾತಿವಾದಿಗಳಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಬಿಜ್ಜಳನ ಕೊಲೆ ನಡೆದು ಈ ಅಪವಾದವು ಶರಣರ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಅವರ ಹತ್ಯೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆಕ್ರೋಶಗೊಂಡ ಶರಣರನ್ನು ಚನ್ನಬಸವಣ್ಣನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಮಹಾಮನೆಯಲ್ಲಿ ಚನ್ನಬಸವಣ್ಣ, ಮಡಿವಾಳ ಮಾಚಯ್ಯ, ಸಿಧ್ಧರಾಮಯ್ಯಾ, ರೇಚಯ್ಯ, ನಾಗಲಾಂಬಿಕೆ , ಗಂಗಾಂಬಿಕೆ, ನೀಲಾಂಬಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಮುಖ ಶರಣರು ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಚನಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕಲ್ಯಾಣದಿಂದ ಹೊರಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಮಹಾಮನೆಯ ಮುಂಭಾಗ ರಾತ್ರಿವೇಳೆ ವಚನಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಜೋಳಿಗೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಖಾಲಿ ತಾಳೆಗರಿಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು, ಸರಂಜಾಮುಗಳನ್ನು ಚಕ್ಕಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

ವಚನಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು, ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಹೇರಿದ ಚಕ್ಕಡಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಶರಣರು ಕಲ್ಯಾಣದ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕ ಕೆರೆಯ ದಂಡೆಯ ಮೇಲಿಂದ ಹಾಯ್ದು ಸೂರ್ಯೋದಯದ ವೇಳೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹಾಳುಮಾಡಲು ದರೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಕ್ಕಡಿಗೆ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಚಕ್ಕಡಿಯಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ತಳೆಯಗಾರಿಗಳಿದ್ದವು. ವಚನಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳು ಶರಣರ ಜೋಳಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿದ್ದವು. ಸಿಧ್ಧರಾಮಯ್ಯರು ಯೋಗದಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು. ಶರಣರು ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದರು. ದುಷ್ಟರು ಪಲಾಯನಗೈದರು.

ಸೊನ್ನಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲ ಸರೋವರದ ಮಧ್ಯದ ಒಂದು ನಡುಗಟ್ಟೆಯ ಮರದಲ್ಲಿ ಸಿಧ್ಧರಾಮಯ್ಯರ ಮುಖಂಡತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಭೆ. ಅಲ್ಲಿ ಶರಣರಿಗಾಗಿ ಊಟ ವಸತಿಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಚನ್ನಬಸವಣ್ಣವರಿಂದ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ಶೂನ್ಯ ಪೀಠಾರೋಹಣ ಹಸ್ತಾಂತರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಸೊನ್ನಲಿಗೆಯಿಂದ ಹಲಸಂಗಿ, ವಿಜಾಪುರ, ಜಮಖಂಡಿ, ಬಬಲೇಶ್ವರ, ಗುಂಡಾಳ, ಮಂಟೂರು, ಮುಧೋಳ, ಯಾದವಾಡ, ಮತ್ತು ಸತ್ತಿಗೇರಿ ಮೂಲಕ ಗೋಡಚಿಗೆ ಶರಣಾಗಮನ. ಅಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರ ಜೊತೆ ಮಾಚಿದೇವನ ಮುಖಂಡತ್ವದಲ್ಲಿ ಯುಧ್ಧ ನಡೆದು ಮಾಚಿದೇವನಿಗೆ ಗಾಯವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರು ಪಲಾಯನಗೈದರು.

ಗಾಯಾಳು ಮಾಚಿದೇವನನ್ನು ಕೆಲವು ಶರಣರು ಕರಿಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಗಾಯ ಉಲ್ಡಣಗೊಂಡು ಮಾಚಿದೇವನು ಲಿಂಗಕ್ಯನಾದನು. ಅವನ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಖರಿಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಉಳಿದ ಶರಣರು ಶೋಗಳ ಮೂಲಕ ಮುರಗೋದಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಗೋವಾ ಕದಂಬರ ಯುವರಾಜ ವಿಜಯಾದಿತ್ಯನ ಆಗಮನವಾಗಿ ಸೇನೆಯಿಂದ ಶರಣರ ರಕ್ಷಣೆ ನಡೆಯಿತು. ಮುರಗೋಡದಲ್ಲಿ ಉಳವಿಯ ಮಹಾದ್ವಾರದ ನಿರ್ಮಾಣ ವಿಜಯಾದಿತ್ಯನಿಂದ ನಡೆದು ಆ ಮಾರ್ಗ ಮೂಲಕ ಶರಣರು ಉಳವಿಯತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದರು.

ಸಂಪಗಾವಿಯ ಹತ್ತಿರ ತ್ರಿಗುಡಿ (ತಿಗಡಿ)ಯಲ್ಲಿ ಶರಣರು ವಸತಿ ಮಾಡಿ ಪ್ರಸಾದ ಸೇವಿಸಿದರು. ಮರಡಿ ನಾಗಲಾಪುರದಲ್ಲಿ ನಾಗಮ್ಮದೇವಿ ಅಂಗ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಗುಡಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಕಲ್ಲೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಯಾಣಮ್ಮನ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ನೇಗಿನಹಾಳ ಹಳ್ಳದ ದಂಡೆಯಮೇಲೆ ಸಪ್ಪಯ್ಯ ಶರಣರ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಕಡಾರವಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಸಪಯ್ಯನ ಸೈನಿಕರು ಹಾಗು ಶರಣರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತ ಗೋವಾ ಕದಂಬರ ಸೈನಿಕರ ನಡುವೆಯೂ ಅಂತಿಮ ಕದನವಾಗಿ ಸೈನಿಕರು ಪಲಾಯನಗೈಯುತ್ತಾರೆ. ಹುಣಸಿಕಟ್ಟಿ ರುದ್ರಮುನಿದೇವರ ದರ್ಶನ ನಡೆದು ಚನ್ನಬಸವಣ್ಣನವರು ಮುಂದಿನ ಪಯಣದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶರಣರು ಎಂ. ಕೆ. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಹತ್ತಿರದ ಮಲಪ್ರಭಾ ನದಿ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ವಾಸವಾಗಿದ್ದಾಗ ಗಂಗಾಂಬಿಕೆ ಲಿಂಗೈಕ್ಯವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಿತ್ತೂರು ಮೂಲಕ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಗೆ ಚನ್ನಬಸವಣ್ಣ ಮುಂತಾದ ಶರಣರು ಪಯಣಿಸಿ ಶ್ರೀ ಸಿದ್ದೇಶ್ವರ ಅವಧೂತರ ದರ್ಶನ ಪಡೆದು ವಾತ್ಸವ್ಯ ದೂಡಿದರು. ಮೂರುಸಾವಿರ ಶರನರಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಮೂರುಸಾವಿರ ಮಠವೆಂದು ಹೆಸರು ರೂಢಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು.

ಕಿತ್ತೂರಿನಿಂದ ಹಳಿಯಾಳದ ಮೂಲಕ ಕಕ್ಕೇರಿಗೆ ಶರಣರು ಆಗಮಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕಕ್ಕಯ್ಯ ಮತ್ತು ಬಿಷ್ಟಾದೇವಿಯವರ ಲಿಂಗೈಕ್ಯ ಹೊಂದಿದರು. ಅವರ ಸಮಾಧಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲಾಲಯಿತು.

ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದ ಶರಣರು ಮತ್ತು ಕಕ್ಕೇರಿ ಹಾಗು ಲಿಂಗಮನಮಠದಿಂದ ಬಂದ ಶರಣರು ಸಾಂಬ್ರಾಣಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಜೂಗುಳಬೆಟ್ಟದ ಮೂಲಕ ಉಳವಿಯತ್ತ ಪಯಣ ಬೆಳೆಸಿದರು.

ಉಳವಿಯಲ್ಲಿ ಗೋವಾ ಯುವರಾಜ ಪೆರ್ಮಾಡಿದೇವ ಮತ್ತು ರಾಣಿ ಮೇಲಾಳದೇವಿ ಜೊತೆಗೆ ಕಲ್ಯಾಣ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಕುರಿತು ಶರಣರು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂತರ ಅವರ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಶರಣರ ವಾತ್ಸವ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ವಚನಗಳ ಪ್ರತಿ ತಯಾರಿಕೆ, ನಿತ್ಯ ಗೋಷ್ಠಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಹಲವು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಶರಣರು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.

ಅಕ್ಕ ನಾಗಲಾಂಬಿಕೆ ಲಿಂಗೈಕ್ಯರಾದ ಮೇಲೆ ಅವಿರಳ ಜ್ಞಾನಿ ಚನ್ನಬಸವಣ್ಣನವರು ಜೀವಂತ ಸಮಾಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಈಗಿರುವ ದೇವಾಲಯ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದು ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಪವಿತ್ರ ತಾಣವಾಗಿದೆ.


ಕಲ್ಯಾಣದಿಂದ ಉಳವಿಗೆ ಸಾಗಿಬಂದ ನಕಾಶೆ

ಕಲ್ಯಾಣದಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಯಾದಾಗ ಮಂತ್ರಿ ಪದವಿ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಜಗಜ್ಯೋತಿ ಶ್ರೀ ಬಸವೇಶ್ವರರು ಕೂಡಲ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ಹೋದರು. ಈ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಆಘಾತದಿಂದ ದಿನ ಬೆಳಗಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಶರಣರು ಧರ್ಮ ದ್ರೋಹಿಗಳ ಕುತಂತ್ರದಿಂದ, ರಾಜದ್ರೋಹಿಗಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಸಮಾಜ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಲು, ಶರಣರೆಲ್ಲ ವಚನಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳುಳ್ಳ ಗಂಟು ಮೂಟೆಗಳೊಡನೆ ಕಲ್ಯಾಣ ತೊರೆದು, ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ವಲಸೆಹೋರಟರೆಂದು ಮಾತ್ರ  ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿವರ ತಿಳಿದ ನಮಗೆ, ಉಳವಿಯು ಶರಣರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಉಳವಿಗೆ ಕಾರಣ ಎಂದು ಈ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮತ್ತು ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಅದ್ಭುತ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದ ಶ್ರೀ ಎಸ ಎಸ ಹಿರೇಮಠವರಿಗೆ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ರಥಸಪ್ತಮಿಯಿಂದ ಶ್ರೀ ಚನ್ನಬಸವೇಶ್ವರ ಜಾತ್ರಾ ಮಹೋತ್ಸವದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಹತ್ತು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಭಾರತ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಮಾಘ ನಕ್ಷತ್ರದ ದಿವಸ ಶ್ರೀ ಚನ್ನಬಸವೇಶ್ವರರ ಮಹಾ ರಥೋತ್ಸವವು ಅತ್ಯಂತ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಜರುಗುತ್ತದೆ.

ಉಳವಿ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ನಡುವೆ ಇದೆ. ಉಳವಿ ಧಾರವಾಡದಿಂದ ಸುಮಾರು ೧೦೧ ಮತ್ತು ಕಾರವಾರದಿಂದ ೭೪ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಉಳವಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಇರುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ರಸ್ತೆ ಮಾರ್ಗ.


ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ
.........

Dec 14, 2019

ಕಡಲತೀರಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಭೇಟಿ

ಜೂಲೈ ೨೮, ೨೦೧೯
ಬೆಂಗಳೂರಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ನಾನು ಸಿದ್ದಿ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಿನಕ್ಕೆ ಆಗುವಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಡೆದೆವು. ಸಿದ್ದಿ ಇದೆ ನಡುವೆ ನನಗೆ ಸರ್ಪ್ರೈಸ್ ಮಾಡಲು ಧಾರವಾಡದಿಂದ ಗೋಕರ್ಣ ಪ್ರವಾಸ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಕಾರಣ ನಾನು ಈ ಮೊದಲು ಸಮುದ್ರ ದಂಡೆ ಅಥವಾ ಬೀಚ್ ನೋಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ. ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಹೋದಮೇಲೆ ನನಗೆ ತಮ್ಮ ಗೋಕರ್ಣ ಪ್ರವಾಸದ ಪ್ಲಾನ್ ತಿಳಿಸಿದರು. ಸಂತೋಷ ಏನೋ ಆಯಿತು ಆದ್ರೆ ಬೇಜಾರು ಕೂಡ ಆಯಿತು. ಮೊದ್ಲೇ ನನಗೆ ಈ ರೀತಿ ಗೋಕರ್ಣಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದರೆ ನಾನು ಬೀಚ್ ನಲ್ಲಿ ಆಡಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತಹ ಬಟ್ಟೇನಾದ್ರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು. ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು ಎಂದು ನಾವು ಮಾರನೇ ದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ೫ ಗಂಟೆಗೆಲ್ಲ ಧಾರವಾಡದಿಂದ ಪ್ರಯಾಣ ಶುರು ಮಾಡಿದೆವು.

ಗೋಕರ್ಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಕೂಡ ನನಗೆ ಹೊಸದೇ. ಆ ಕಾಡು, ಆ ಝರಿಗಳು, ಆ ಗುಡ್ಡಗಳು ನೋಡುವದೇ ಒಂದು ಹಬ್ಬ. ನಾವು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊರಟಿದ್ದರಿಂದ ಮಳೆ ನಿಂತು ನಿಂತು ಹಣಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗುಡ್ಡದ ನಡುವಿಂದ ಸಣ್ಣ-ದೊಡ್ಡ ಝರಿಗಳು ಹರಿಯುವದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬಹುದಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಮಳೆ ಹನಿಗಳ ಸತತ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಾಗಿ ಮರಗಳು ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಾಗಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಬಿಳಿ ಮೋಡಗಳು ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದವು. ಈ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಕುಸುಮ ಅಮ್ಮ, ಮೋಹನ್ ಅಂಕಲ್, ಶಿವು, ಭುವನ ಕೂಡ ಜೊತೆಗಿದ್ದರು. ಕುಸುಮ ಅಮ್ಮ ಕೆಲವು ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅವನ್ನು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಡು-ನಡುವೆ ಮೋಹನ್ ಅಂಕಲ್ ರ  ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರವಾಸದ ದಾರಿ ತುಂಬಾ ಹೊಸದು ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕವಾದ್ದರಿಂದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದಿದ್ದರೂ ಯಾರು ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಲಿಲ್ಲ.

ಗೋಕರ್ಣವು ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕುಮಟಾ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಊರು. ಇದು ಅರಬ್ಬೀ ಸಮುದ್ರ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಧಾರವಾಡದಿಂದ ಸುಮಾರು ೧೫೩ ಕಿ. ಮೀ. ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಗೋಕರ್ಣವು ಇಲ್ಲಿರುವ ಹಿಂದೂ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಮಹಾಬಲೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ದಿ ಪಡೆದಿದೆ.
ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಅಂಕೋಲಾ ಹೆದ್ದಾರಿಯ ಮೂಲಕ ಗೋಕರ್ಣದತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಈ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ತಿಕಟ್ಟೆ ಎಂಬ ಊರು ಸಿಗುವದು. ಹೆದ್ದಾರಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಗುರು ನಿತ್ಯಾನಂದ ಸ್ವಾಮಿ ಮಂದಿರವಿದೆ. ಮಂದಿರದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗಡಿಯಾರವಿದೆ(ಕ್ಲಾಕ್ ಟವರ್). ದೇವಸ್ಥಾನ ಅಷ್ಟೇನು ಹಳೆಯದಲ್ಲವಾದರೂ ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದ ಭಕ್ತಾದಿಗಳಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಂಚುಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಗುರು ನಿತ್ಯಾನಂದ ಸ್ವಾಮಿ ದೇವಾಲಯದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಚಿಕ್ಕ ಮಹಾಸತಿ ದೇವಾಲಯ ಕೂಡ ಇದೆ. ಮಂದಿರದ ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರದ ಎರಡು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಚಿತ್ರಕಲೆಗಳಿವೆ.
ಈ ಎರಡು ದೇವಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ನಾವು ಮತ್ತೆ ಗೋಕರ್ಣದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದೆವು. ಮಳೆಯೂ ಕೂಡ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಶುರುವಾಯಿತು.

ಅಲ್ಲಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಅಂಕೋಲದತ್ತ ನಡೆದೆವು. ಅಂಕೋಲದ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಹನುಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಮಹಾಮಾಯ ದೇವಸ್ಥಾನ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಹೋಗುವದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಕ್ರಿ.ಶ 1510 ರಲ್ಲಿ ಗೋವಾದಿಂದ ಪಲಾಯನ ಮಾಡಿದ ಜಿಎಸ್ಬಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ (ಕುಲದೇವತಾ ವಿಗ್ರಹಗಳು) ಬಂದು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು. ಈ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿನ ಚಿನ್ನದ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಹತ್ತು-ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಪೂಜೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವಾಲಯದ ಪುನರಪ್ರಸ್ಥಾಪನ 1975 ರಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಗುಡಿಯು ವಿಶಾಲವಾದ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಂಪೋಂಡ್ ಇದೆ. ಈ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಎರಡು ದಾರಿಗಳಿವೆ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಇಬ್ಬರು ದ್ವಾರಪಾಲಕರ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರದ ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ದೇವಸ್ಥಾನ ಸುತ್ತಲೂ ಅರ್ಚಕರು ಇರಲು ವಸತಿಗಳು, ಬಾವಿ, ತುಳಸೀಕಟ್ಟೆಗಳು ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದವು. ಒಂದುರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಅಗ್ರಹಾರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹೊರಗೆ ಸುತ್ತಲೂ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು(ಟೈಲ್ಸ್) ಹಾಕಿದ್ದರಿಂದ ಮಳೆಬಂದು ಕಾಲು ಜಾರುತ್ತಿದ್ದವು.

ದೇವಾಲಯವು ಮುಖಮಂಟಪ, ಸಭಾಮಂಟಪ ಮತ್ತು ಗರ್ಭಗುಡಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮೇಲ್ಭಾಗವು ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೂಲೆಯ ಕೊನೆಗೆ ಹಾವಿನ ಹೆಡೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣರ ಮೂರ್ತಿಯಿದೆ.

ಈ ದೇವಾಲಯ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು ಎನ್ನುವದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಥೆ ಇದೆ. ನಮಗೆಲ್ಲ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ, ಗೋವಾ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಇತ್ತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಿರುಕುಳವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಅನೇಕ ಹಿಂದೂ ಕುಟುಂಬಗಳು ಗೋವಾದಿಂದ ವಲಸೆ ಹೋದವು. ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಮಹಾಮಾಯನ ಭಕ್ತರು ಸಹ ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ದಿನಚರಿಯನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾಗ್ವೆಯ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು ಅವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಮಹಾಮಾಯರು ರೋಹಿಣಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವ-ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು, ಇದು ಅವರನ್ನು ಗೋವಾದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡಿತು. ಆದರೆ, ಮಹಾಮಾಯ ಅವರು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ಹೀಗೆ ಭಕ್ತರು 1510 ರಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣನ ಚಿತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಗೋವಾದಿಂದ ಹೊರಟರು.

ಆಗ ಹನುಮತ್ತ ದಟ್ಟ ಕಾಡು. ಭಕ್ತರು ಹನುಮತ್ತ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಾಯಿತು. ಅವರು ಶ್ರೀ ಮಹಿಷಾಸುರ ಮರ್ದಿನಿ ಶ್ರೀ ಭಾಗವತಿಯ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯುವದಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ಅಲ್ಲೇ ತಂಗಿದರು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ವೀರಪ್ಪ, ಶ್ರೀ ಹೊನ್ನಪ್ಪ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಹನುಮಂತ ದೇವಾಲಯಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹನುಮತ್ತ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಕಾರಣ ಇಲ್ಲಿನ ಹನುಮಂತ ದೇವಾಲಯ. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು. ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಈಗ ಇರುವೆ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು. ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಮಹಾಮಾಯರು ಅಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇರಲು ಬಯಸಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆನಿಂತರೆಂದು ಪ್ರತೀತಿ.

ದೇವಾಲಯದ ಹಿಂಭಾಗದ ನೋಟ.

ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ದೇವಸ್ಥಾನ ನೋಡಿದ ನಂತರ ನಾವು ಗೋಕರ್ಣದತ್ತ ನಡೆದೆವು. ಗೋಕರ್ಣ ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಮಹಾಗಣಪತಿಯ ದರ್ಶನ ಪಡೆದು ಮಹಾಬಲೇಶ್ವರ ದೇವರ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ನಡೆದೆವು. ಈ ದೇವಾಲಯವು ದ್ರಾವಿಡ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿದೆ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಒಳ ಹೋಗಲು ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೊಂದು ಗುಡಿ ಭಕ್ತರಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯೋದು ನಿಷೇದಿಸಲಾಗಿತ್ತಾದ್ದರಿಂದ ಯಾವ ಫೋಟೋ ಕೂಡ ತೆಗೆಯಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸರದಿ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಹುಗಿದು ಹೋದ ಆತ್ಮಲಿಂಗವನ್ನು ಕೈ ಹಾಕಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು ಅರ್ಚಕರು ಹೇಳಿದರು. ಭಕ್ತರು ತುಂಬಾ ಜನ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಬೇಗಬೇಗನೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂತೂ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತೀರ್ಥ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸಮುದ್ರ ದಂಡೆಯತ್ತ ನಡೆದೆವು. ಅರ್ಧ ದಾರಿ ಹೋದ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಪಂಡಿತರೊಬ್ಬರು ಪ್ರಸಾದ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಊಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಎಂದರು. ಊಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಮೊದಲು ಶಿರಾ, ನಂತರ ಅನ್ನ-ಸಾರು ಆಮೇಲೆ ಅನ್ನ-ಸಾಂಬಾರು, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನ- ಮಜ್ಜಿಗೆ. ಏನೇ ಹೇಳಿ ಪ್ರಸಾದದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಏನೇ ತಿಂದರು ಅಮೃತ. ನಮಗಂತೂ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಊಟ ಆಯಿತು. ನಂತರ ಬೀಚ್ ಗೆ ಹೋದೆವು.

ಗೋಕರ್ಣ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಇತಿಹಾಸವೆಂದರೆ, ಗೋ ಎಂದರೆ -  ಹಸು/ಆಕಳು, ಕರ್ಣ ಎಂದರೆ - ಕಿವಿ ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವು ಗಂಗಾವಳಿ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಶಿನಿ ಎಂಬ ಎರಡು ನದಿಗಳ ನಡುವೆ ಹಸುವಿನ ಕಿವಿಯಾಕಾರದ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಗೋಕರ್ಣ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಸುವಿನ ಕಿವಿಯಿಂದ ಶಿವ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಈ ಹೆಸರು ಬಂತೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪೌರಾಣಿಕ ಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಆಸಕ್ತಿ, ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗಿಂದನು ನನಗೆ ನನ್ನ ಅಪ್ಪಾಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವದೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಅಪ್ಪಾಜಿ ಪೂಜೆ, ಪುರಾಣದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದವರಾದ್ದರಿಂದ ಬಿಡುವಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಾನು ಹಬ್ಬಗಳ ಕುರಿತು, ಪೂಜೆಗಳ ಕುರಿತು ಕೇಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರಿಸುವರು, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಸಹ ಹೇಳುವರು. ಶಿವ ಪಾರ್ವತೀ ಕಲ್ಯಾಣ, ಗಣೇಶ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಶಾಪ ಕೊಟ್ಟ ಕಥೆ, ಕುಬೇರನ ಗರ್ವ ಭಂಗ, ಜೋಕುಮಾರನ ಕಥೆ, ಪಾರ್ವತೀ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದ ಕಥೆ, ಕೃಷ್ಣ ಜಾಂಬುವಂತ ಕದನ ಹಾಗೆ ರಾವಣ ಶಿವನಿಂದ ಪಡೆದ ಆತ್ಮಲಿಂಗವನ್ನು ಗಣೇಶ ಉಪಾಯದಿಂದ ಮರಳಿ ಪಡೆದ ಕಥೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಾಜಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಈಗ ಇದೆಲ್ಲ ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಥೆಯೇ ನಿಜ ಎಂದು ನಂಬಿ ಬದುಕೋ ಕಾಲ ಇದು.

ಅದೇನೇ ಇರಲಿ, ಗೋಕರ್ಣಕ್ಕೂ ಕೂಡ ಒಂದು ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಯಿದೆ.

"ಒಂದು ಬಾರಿ ಲಂಕೇಶ್ವರ ರಾವಣ ಶಿವನನ್ನು ಕುರಿತು ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನಾಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಶಿವ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುತ್ತಾನೆ. ವರವನ್ನು ಕೇಳು ಎಂದಾಗ ರಾವಣ ಶಿವನ ಆತ್ಮಲಿಂಗವನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆತ್ಮಲಿಂಗ ತನ್ನ ಜೊತೆ ಇದ್ದರೆ ಯಾರು ತನ್ನನ್ನು ಏನು ಮಾಡಲಾರರು, ಸ್ವತಃ ಶಿವ ಕೂಡ ಏನು ಮಾಡಲಾರ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಶಿವ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನಲಾಗದೆ ಭಕ್ತನಿಗೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮಲಿಂಗವನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ ಜೊತೆಗೆ ರಾವಣನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಈ ಆತ್ಮಲಿಂಗವನ್ನು ಮನೆ ಮುಟ್ಟುವವರೆಗೂ ಎಲ್ಲೂ ಕೆಳಗೆ ಇಡಕೂಡದು ಎಂದು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ದೇವತೆಗಳು ನಡುಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ರಾಕ್ಷಸನಾದ ರಾವಣ ತಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನು ಉಳಿಸಲಾರನೆಂದು ತಿಳಿದು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಶಿವ ನನ್ನಿಂದ ಏನನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುವದಿಲ್ಲ, ನೀವು ಗಣೇಶನನ್ನೇ ಕೇಳುವದು ಉಚಿತ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವತೆಗಳು ಗಣೇಶನಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಗಣೇಶ ಆಯಿತು ಎಂದು ಬಾಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ರಾವಣನ ಎದಿರು ಬರುತ್ತಾನೆ. ಆ ವೇಳೆಗೆ ರಾವಣ ಈತನನ್ನು ಕಂಡು ನೋಡು ಬಾಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ನನಗೆ ತುರ್ತಾಗಿ ಲಘುಶಂಕೆ ಹೋಗುವದಿದೆ, ನೀನು ಈ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರು,ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಕೆಳಗಿಡಬೇಡ ನಾನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಗಣೇಶ ಆಗಲಿ ಎಂದು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ರಾವಣ ಲಘುಶಂಕೆಗೆ ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ಗಣೇಶ ನನಗೆ ಈ ಲಿಂಗ ತುಂಬಾ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿದೆ, ನಾನು ಮೂರೆನಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನೀನು ಬರದಿದ್ದರೆ ನಾನಿದನ್ನು ಕೆಳಗಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ರಾವಣ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಡ ಎನ್ನುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಗಣೇಶ ಒಂದು - ಎರಡು - ಮೂರು ಎಂದು ಆತ್ಮಲಿಂಗವನ್ನು ಕೆಳಗಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ರಾವಣ ಕೈ ತೊಳೆದು ಓಡಿ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆತ್ಮಲಿಂಗ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಹುಗಿದು ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರು ಲಿಂಗ ಮೇಲೆ ಬರುವದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಸ್ಥಳವೇ ಈಗಿನ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ ಗೋಕರ್ಣ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ."

ಆಗಲೇ ಮಳೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಬೀಚ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಯಿತು. ದೃಷ್ಠಿ ಹರಿದಷ್ಟು ದೂರ ಬರಿ ನೀರು, ತಂಪು ಗಾಳಿ, ಅಲೆಗಳು ಬಂದು ದಡಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ಸದ್ದು. ನಾನು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದೆ ಸಮುದ್ರದ ಪ್ರತಿ ಏಳನೇ ಅಲೆಯು ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು. ನಾನು ಅಲೆಗಳನ್ನು ಎನಿಸ ತೊಡಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಸಲ ಸರಿ ಬಂತು, ಕೆಲವು ಸಲ ಇಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೋತ್ತಿಗೆ ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಬರಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ನೆರಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮಳೆ ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಬೀಚ್ ನತ್ತ ನಡೆದೆವು.

ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ಬೀಚ್ ನಲ್ಲಿ ಆಟ ಆಡಲು ಮನಸ್ಸು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಾಟನ್ ಬಟ್ಟೆ. ಚಳಿ ಹತ್ತಲು ಶುರುವಾಯ್ತು. ಆದರೆ ಶಿವೂ ಮತ್ತು ಭುವನ ಇದೆಲ್ಲದರ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೀರಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಿದರು.

ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳು ಅದೇನೋ ಕಪ್ಪು ಮಣ್ಣನ್ನು ತಂದು ದಡಕ್ಕೆ ಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು. ಬೀಚ್ ಅಷ್ಟೇನು ಗಲೀಜು ಅಲ್ಲ, ಅಷ್ಟು ಸ್ವಚ್ಛವೂ ಅಲ್ಲ ಹಂಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸುಮಾರು ೪ ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಓಂ ಬೀಚ್ ಗೆ ಹೋದೆವು. ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದರೆ ॐ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಈ ಬೀಚ್ ಕಾಣುವದರಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಓಂ ಬೀಚ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಂಚುಗಳು ಕೂಡ ಇವೆ. ಮಳೆಯೂ ಸಣ್ಣಗೆ ಬರ್ತಾನೆ ಇತ್ತು. ಹಂಗೆ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬೀಚ್ ದಂಡೆಗುಂಟ ತಿರುಗಾಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಪ್ಪೆ ಚಿಪ್ಪನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆವು. ಇಲ್ಲಿ ಭುವನ ನೀರಲ್ಲಿ ಆಡೋವಾಗ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಅಲೆ ಬಂದು ಅವಳನ್ನು ಕೆಡವಿತು, ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು 'ಅಕ್ಕ ನನ್ನ ಚಪ್ಪಲಿ ಹೋದುವು' ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ಆದರೆ ಸಮುದ್ರದ ನಂತರದ ಅಲೆಯೇ ಅವಳ ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಂದು ದಂಡೆಗೆ ಹಾಕಿತ್ತು. ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಯಿತು.

ಅಂತೂ ಬೀಚ್ ನೋಡಿದು ಸಮಾಧಾನವಾಯ್ತು. ನಾವು ಇನ್ನು ಬೆಳಗಿರ್ತೇ ಧಾರವಾಡ ತಲುಪಬೇಕಿತ್ತು ಅಂತ ಬೇಗನೆ ಗೋಕರ್ಣದಿಂದ ಹೊರಟೆವು. ಬರುತ್ತಾ ಕೂಡ ಒಂದು ದೇವಸ್ಥಾನ ನೋಡಬೇಕು ಎಂದು ಸಿದ್ದಿ , ಮೋಹನ್ ಅಂಕಲ್ ಗೆ ಹೇಳ್ತ ಇದ್ರು. ಅದೇ ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರ ಕೌಡಿಕೇರಿ ದೇವಸ್ಥಾನ. ಈ ದೇವಸ್ಥಾನ ಕೆರೆಯ ದಂಡೇ ಮೇಲಿದೆ. ಈ ಕೆರೆಯನ್ನು ಭೀಮನು ವನವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಎದುರಿಗೆ ಒಂದು ಭಾವಿ ಕೂಡ ಇದೆ. ಅಷ್ಟೇನು ದೊಡ್ಡದಲ್ಲದಿದ್ರೂ ದೇವಾಲಯ ಮಾತ್ರ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ.

ಕೌಡಿಕೇರಿ ದಂಡೆಯ ದೃಶ್ಯ. ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಇದ್ದು ದೇವಸ್ಥಾನ ನೋಡಬಹುದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಚಳಿಯಿಂದ ನಾನು, ಭುವನ ಗಡ-ಗಡ ನಡುಗುವದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಗಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಟೈಮ್ ಕೂಡ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಧಾರವಾಡದ ಕಡೆ ಗಾಡಿ ತಿರುಗಿಸಿದೆವು.

ಅಂತೂ-ಇಂತೂ ಸಮುದ್ರ ನೋಡಿದೆ ಅಂತ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಅಡ್ಯಾಡಬಹುದು ನಾನು, ಅದರ ಅನುಭವ ಹೇಗೆ ಇರ್ಲಿ...

.........